De meeste vergelijkingen tussen deze twee beginnen bij wat beter klinkt. Dat is de verkeerde eerste vraag, want M4A is geen formaat zoals MP3 dat is. MP3 benoemt zowel de container als de codec erin. M4A benoemt alleen de container — en het geluid daarbinnen kan een van twee heel verschillende dingen zijn.
De twee bestanden die allebei M4A heten
Een M4A bevat óf AAC, lossy net als MP3, óf ALAC, Apple Lossless, dat helemaal niets weggooit. Dezelfde extensie, hetzelfde pictogram, en aan de buitenkant niet te onderscheiden.
Aan de grootte wel. Voor hetzelfde nummer van drie minuten:
- AAC op 256 kbps — ongeveer 5 MB
- ALAC — ongeveer 15 MB, ruwweg de helft van wat de WAV zou zijn
Een aankoop uit iTunes of een spraakmemo van een iPhone is vrijwel altijd AAC. Een cd die iemand in Apple Music heeft ingelezen met de lossless-instelling aan, is ALAC. Dat verschil bepaalt of converteren je iets kost.
Wat beter klinkt
Bij dezelfde bitrate houdt AAC het over het algemeen beter vol dan MP3, en het gat wordt groter naarmate je lager gaat. Het is het nieuwere ontwerp en was bedoeld als opvolger van MP3. Onder 128 kbps is het verschil echt; op 256 zijn ze allebei voorbij het punt waarop de meeste mensen op gewone apparatuur nog iets horen.
Maar hierom converteert bijna niemand. Niemand stapt om het geluid over op MP3.
Wat er werkelijk afspeelt
Dit is het echte verschil en de echte reden dat de conversie bestaat. MP3 speelt op vrijwel alles wat ooit is gebouwd. M4A niet: oudere autoradio’s, goedkope spelers, sommige dj-software, sommige uploadformulieren, en een lange staart aan software die rond MP3 is geschreven en nooit iets anders heeft geleerd.
De eerlijke samenvatting is dus: AAC is de betere codec, MP3 is degene die werkt. Als het ding waarin je het wilt gebruiken M4A accepteert, houd dan de M4A — omzetten naar MP3 kost een beetje kwaliteit en levert je niets op.
Wanneer converteren de moeite waard is
Converteer de bestanden die iets daadwerkelijk weigert, en laat de rest met rust. Elke conversie van AAC naar MP3 is een tweede lossy ronde over geluid dat er al één achter de rug heeft; vanaf 192 kbps blijft het verlies onhoorbaar, en een hele bibliotheek omzetten die al werkt maakt elk bestand alleen maar iets slechter.
Twee gevallen waarin het duidelijk loont:
- Een spraakmemo die je moet versturen. Spraak heeft geen hoge bitrate nodig; 128 kbps is royaal. M4A naar MP3 regelt het, en omdat spraakmemo’s vaak persoonlijk zijn, telt het dat het bestand je apparaat nooit verlaat.
- Een montageprogramma dat geen M4A leest. Dan wil je waarschijnlijk ook geen MP3, maar ongecomprimeerd geluid. M4A naar WAV is de juiste weg, en zat er ALAC in de M4A, dan is de WAV bit voor bit het origineel.
Eén ding dat geen enkele converter kan
Nummers die uit Apple Music zijn gedownload zijn beveiligd, en die beveiliging moet worden opgeheven door het account dat de licentie houdt voordat welk gereedschap dan ook het geluid kan lezen. Dat is geen beperking van de ene of de andere converter; het geldt voor allemaal. Gekochte en zelf ingelezen bestanden hebben er geen last van.
Waar je M4A waarschijnlijk vandaan komt
De herkomst vertelt je meestal wat erin zit zonder dat je iets hoeft te openen:
- Gekocht in iTunes — AAC, meestal op 256 kbps.
- Een spraakmemo van een iPhone — AAC, op een lage bitrate, want het is spraak.
- Een cd die je zelf hebt ingelezen — standaard AAC, maar ALAC als je de lossless-instelling aan had staan. Dit is het geval waarin converteren je echt iets kost.
- Geëxporteerd uit een Apple-app — meestal AAC, en meestal royaal met de bitrate.
Weet je het niet zeker, dan beslist de bestandsgrootte: een ALAC-nummer is een paar keer groter dan een AAC-nummer van dezelfde lengte.
De rest van de familie: .m4b en .m4r
Nog twee extensies gebruiken dezelfde container en zorgen om dezelfde reden voor verwarring. .m4b is een luisterboek — identiek aan een M4A, behalve dat spelers het als bladwijzerbaar behandelen en onthouden waar je gebleven was. .m4r is een iPhone-beltoon: een M4A van minder dan 40 seconden met een andere extensie, zodat iOS hem op de juiste plek zet. Geen van beide is een andere codec; het is dezelfde doos met een ander etiket erop.
Wat er met de labels gebeurt
Titel, artiest en album overleven de conversie meestal, omdat MP3 in zijn ID3-labels voor elk daarvan een passend veld heeft. Ingesloten hoesafbeelding soms wel, soms niet. Alles wat Apple-specifiek is — groepering, de delen van een luisterboek, afspeeltellingen, waarderingen — kan nergens heen en komt niet mee. Als dat uitmaakt, bewaar dan de M4A naast de MP3 in plaats van hem te vervangen.
Ga je converteren, dan is welke bitrate je kiest vooraf twee minuten lezen waard — het is de enige instelling die uitmaakt, en de standaardwaarde is niet altijd de juiste.